اى دختر برگزيده و يادگار نبوت ! من هرگز در اداى وظيفه كوتاهى نكردم . . . در مقام تسلى آن حضرت بود ؛ و گرنه همين سؤال در جملهء فَماونيتُ عن ديني ؛ در دينم كوتاهى نكردم ، نيز مطرح است . مگر صديقهء طاهره عليها السلام در مقام و عظمت مولا عليه السلام نمىفرمايد : مَكْدوداً في ذاتِ اللّهِ ، مُجتهِداً في أَمرِ اللّهِ . پس مسلماً صديقهء طاهره عليها السلام مىدانست كه مولا عليه السلام كوتاهى نفرموده است . به اين قرينه و قراين ديگر ، مراد در اين جمله‌هاى مولا عليه السلام معانى اصلى و ابتدايى نيست . به اصطلاح علم بلاغت ، در اين فراز ، هدف از ايراد اين جملات فايدهء خبر و يا لازم فايدهء خبر نيست ؛ بلكه گاهى هدف از جملهء خبريه به جز آن دو هدف ، استرحام ، « 1 » تحسر ، « 2 » تسلى و . . . است كه هدف ، از سياق جمله‌ها به دست مىآيد . در اين فراز هم مولا براى تسلى خاطر صديقهء طاهره عليها السلام با اين‌گونه جملات حضرت را نوازش مىفرمايد و هدف ، اطمينان بخشيدن براى رسيدن روزى نيست . * * * * *

--> ( 1 ) . استرحام : طلب رحم و بخشش كردن ( 2 ) . اظهار تحسر : بروز دادن حسرت . .